dzwiek mira

„Dźwięk ciszy”

„Dźwięk ciszy”

Gdy zegar wybije godzinę zero
Gdy deszcz zatłucze w mój parapet
Gdy wiatr zawyje: „do widzenia”
Ciebie nie będzie pod tym oknem

Wśród czterech krzywych ścian
PRL-owskiej szarej bieli
polecą łzy nie kryształowe
bez wstydu i nadziei

I chociaż dudni tak bezczelnie
impertynencki telewizor
To nie zagłuszy szlochu wiatru
I nie zabije głuchej ciszy

I chociaż wrzeszczy, krzyczy, kwili
Niczym niemowlę w swej kołysce
To będzie trwać aż nas zabije
Swym przeraźliwym dźwiękiem ciszy

A cisza tłucze się po duszy
I dusza w ciszy się dusi
I zdusi cisza duszę duszy
I nas też zdusi
Dlatego bądźmy raz niemądrzy
Proszę, niech zgubi nas ciekawość
Niech zegar bije a deszcz pada
Błagam, zagłuszmy wycie wiatru.

Mira

Kącik poetycki

Kącik poetycki

Miejsce, w którym obecni i byli członkowie NZS-u dzielą się swoją twórczością poetycką.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *